Başlangıç-Siftah

NEDEN YAZIYORUM,  2 Mayıs 2020

 Sevgili oğlum Mehmet Ali'nin, "baba yaşadıklarını, gördüklerini, gezilerini hobi olarak yazmak istemez misin" önerisi bana çok makul geldi. Gerçekten hiç hobim yoktu, işim aynı zamanda hobim olmuştu yıllardır, çok seviyordum işimi, bütün zamanımı ona vermiştim. Ya işim bitince, emekli olup işten ayrılınca ne yapacaktım, bir çok arkadaşımın başına gelenler bana da olacaktı. Mehmet Ali, Blog oluşturma işini hemencecik yapıverdi, nasıl kullanacağımı gösterdi. Bende becerebildiğim ölçüde, elimden geldiğince, anı, gezi, yaşadıklarımı yazacağım, torbadan ne çıkarsa kısmet.

Yazılarımda amacım: rahat okunacak, sıkmayacak, keyif alınacak türden, yalnızca gezi, yemek değil, hepsini kapsayan deneme, kültür, biyografi, anı, türü yazılar olacak.

Blog resmini Mehmet Ali seçti, yolcu uçağının penceresinden, kanada arkadan bakmak. Tam bana göre bir resim. Uçak yolculuklarında en çok oturmak istediğim ve oturduğum yer. Kanattaki bütün hareketli yüzeyler gözüküyor. Flap, aileron, elevatör ve hava frenleri. Uçak iniş ve kalkışında, bu parçaların sürekli hareket etmelerini izlemek ve uçağa etkisini gözlemek çok hoşuma gider.

30 Nisan 2020, babamın ölümünün birinci yıl dönümü, korona nedeniyle mezarını bile ziyaret edemedik, yasak. Yazmaya başlamama etkisi var mı, bilmiyorum. Bugün güzel şeyler de oldu, abim üniversitede bölüm başkanı oldu, kızı, yeğenim sevgili Nazlı Dış İşlerinin yazılı sınavını kazandı, mülakatları da geçerek iyi bir diplomat olacak, inanıyorum.